woensdag, oktober 23

CONCERT REPORT: Never Say Die Tour 2014 + FOTOSPECIAL

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

HBT-NEVERSAYDIE-271114-webDat de Never Say Die Tour 2014 van Impericon op donderdag 27 november Antwerpen gepasseerd heeft in muziekcentrum Trix zullen we geweten hebben, zowel op een positieve maar evenzeer negatieve manier.More Than A Thousand (2)

Toen we aankomen en More Than A Thousand net hun set begon merkten we al snel dat Trix zich had aangepast naar de normen van de standaard HC-venue; geen security, geen front stage en alles is toegelaten. Maar hier later meer over. MTAT zette een enorm stevig optreden neer, hoewel het me soms enigszins wat bekend voorkwam, zo kondigden ze hun nummer ‘Heist’ aan als een nieuw nummer, maar dit deden ze 21 maart van dit jaar ook al toen ik ze in Brussel zag. Maar ach, de set was goed en de sfeer zat er in. MTAT is zeker een aanrader voor liefhebbers van de stevigere metalcore!

Obey The Brave (2)Obey The Brave waren de volgende om dit hardcore publiek in te palmen. Deze hardcore band heeft op amper 2 jaar tijd al heel wat faam en een grote fanbase vergaard, dankzij hun gedeelde passie en de typische DIY hardcore mentaliteit. Op 2 weken tijd slaagden ze er zelfs in om 14,000 FB-likes te verzamelen zonder nog maar een nummer uitgebracht te hebben. We kunnen nu hun show met zekerheid zeggen dat de hype niet voor niets is. Zeker een jonge hardcore band die nog vele jaren zal doorrazen.Stick Yo Your Guns (1)

Tijdens Stick To Your Guns liep het even mis. De stagedivers waren niet meer aan het stagediven, maar leken eerder zoveel mogelijk mensen te willen raken met hun halsbrekende (zowel voor diegene die sprong als diegene die de klap moesten opvangen) sprongen. Na even langs de zijkant wat stoom af te laten en te recupereren gingen we terug, net op tijd om zanger Jesse Barnett zijn speech te horen. Hij zei dat hij op tour zo vaak mogelijk probeert te variëren in wat hij zegt, maar wat hij nu ging zeggen was voor hem van essentieel belang. Nadien stak hij van wal met een knappe rede over hoe het doel van ons leven er niet enkel om draait om ‘gelukkig te zijn’. Toch zeker niet op de manier waarop de maatschappij ons dit opdringt (Buy this that, or buy that shit and it will make you happy, listens to this strange freak and he’ll make you happy, …). Een show met een boodschap dus!

Comeback Kid (1)Bij Comeback Kid waagden we opnieuw een kans tot fotograferen, de show verliep qua fans on stage veel rustiger, en de connectie met het publiek leek hierdoor misschien wat ‘minder’, maar ook zij speelden en enorm strakke en stevige hardcore show. Enkel tijdens het laatste nummer steeg het aantal ‘stagedivers’ aanzienlijk, maar hebben we voor de rest wél zonder letterlijke of figuurlijke kopzorgen kunnen genieten van hun set.Terror (5)

Afsluiter en headliner was Terror. Deze mannen draaien al heel wat jaren mee, om het met zanger Scott Vogel zijn woorden te zeggen; “Ik ben 41 jaar, hou die verdomde rolstoel al maar klaar hoor!”. Ondanks zijn leeftijd barstte deze frontman van de energie, iedereen moest en zou stagediven, zo ging hij heel de voorste rij af om dit in hun gezicht te zeggen, trok hij een fan op het podium om te stagediven en pepte het publiek volledig op. Ook verkondigde hij dat ondanks al de verschillende bandshirts die we droegen (ook hiervoor ging hij de eerste rij even af), lang haar of kort haar, klein of groot,… We kwamen hier allemaal voor 1 gemeenschappelijk doel en dat was deze hardcoreshow. Als een grote familie. Afsluiten deden ze uiteraard met ‘Keepers Of The Faith’.

Toch wil ik even melden dat mijn ‘faith’ een letterlijke en figuurlijk deuk gekregen heeft na dit optreden. Stagediven is een leuke ervaring maar wanneer je opzet is om mensen te raken, en geloof me maar op mijn woorden als ik zeg dat dit wel degelijk het geval is, mag je van mijn part wegblijven. Het meeste van de tijd kon ik me niet concentreren op het fotograferen of het genieten van de show omdat er constant de kans bestond om een vuist, elleboeg, voet of hele persoon op je te krijgen. Als er dan er een paar tussen zitten die er een spel van maken om op fotografen te springen en hun materiaal te raken, is er iets enorm mis met de mentaliteit. Hopelijk blijft deze trend zich niet doortrekken naar de toekomst, want dan is mijn zin om hardcore show zonder front stage te coveren als sneeuw voor de zon.

 

Tekst / Foto's: Chelsea Kreemers - Brent Schroeyens
Share.

About Author

Leave A Reply

*