woensdag, oktober 16

CONCERTREVIEW: Lostprophets 7 mei 2012, AB Brussel MET FOTOSPECIAL

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

De Lostprophets is een stevige post-hardcoreband uit Wales (UK). Ze bestaan inmiddels al sinds 1997 en hun eerste album werd uitgebracht in 2000. Barstensvol energie en stevige melodieën en teksten zijn ze stilaan een gevestigde waarde geworden. Ze brachten op 2 April 2012 hun nieuwe album Weapons uit, en dat zal de wereld geweten hebben!

De mensen stromen binnen in een uitverkochte zaal. De lusters hadden ze laten zakken, net als de, met lichtjes bedekte, gordijnen van de balkons. Een gezellige sfeer, begint hier zo meteen een rock concert?

De lichten gingen uit en dankzij de gezellige zaal vroegen we ons nog steeds af of we wel op de juiste dag naar de AB waren getrokken. We hadden amper de tijd om na te denken over de gezellige sfeer of het concert begon.

Om de opening van de Lostprophets te omschrijven heb ik maar één woord nodig, explosief! Het was er zeker knal op. De uitverkochte zaal veranderde in een brok klei dat volledig gekneed kon worden door de band.

Zes leden, vijf albums en een heel arsenaal aan melodische post-hardcore die een zaal doen beven en schudden. Dit alles deed me nadenken of de gordijnen van de AB niet gezakt waren om de buren zoveel mogelijk te beschermen tegen de loeiharde beats en het gejuich van een zaal vol dolenthousiaste fans.

Qua interactie was er absoluut geen reden tot klagen. Natuurlijk was er het gebruikelijke ritueel van nu en dan het publiek te laten zingen, maar Lostprophets had ook voor de gelegenheid hun beste Frans boven gehaald. Voor de muggenzifters zijn we natuurlijk een drietalig land en zouden ze voor de politieke correctheid ook even hun Duits en Nederlands moeten opgefrist hebben. Maar dat terzijde was het aangenaam te zien dat een band zijn research doet over de plaats waar ze optreden. En zeker voor een band uit Wales (waar Welsh en Engels de officiële talen zijn) vond ik het een mooie toevoeging aan hun show.

Mijn eerste indruk over de kleding van de band was toch dat ze het niet lang zouden volhouden. Zware vesten, jeans en tot overmaat van ramp ook nog een heel arsenaal aan laserlichten in de broek van zanger Ian. Maar al snel verdween er een vest, nog één en nog één. Ian hield het het langste vol. Maar ze waren niet onvoorbereid, ze hadden ook nog uniforme T-shirts onder hun vesten, wat dan weer zorgde voor een mooi geheel. Wat langs de ene kant mooi is om naar te kijken als de bandleden min of meer op een lijn van vijf achter micro’s staan. Maar langs de andere kant geven veel hardcore bands via kleding hun eigenheid en persoonlijke smaak aan een optreden. Een keuze die de band natuurlijk voor zichzelf moet maken, en die hier niet bepaald storend was.

Hoe verder de show ging, hoe doller de act werd. De band kwam er meer in, het publiek werd met ieder nummer enthousiaster en de sfeer werd beter. Waar de band in het begin nogal stijfjes was, sprongen ze halfweg de show al lekker rond. Headbangen, meezingen, gitaren slingeren in het rond, het kwam er allemaal aan te pas.

De show stopte, de lichten gingen uit. Is dit het einde van een prachtig en energiek optreden? Neen hoor, na heel wat gejuich van de fans kwam de band terug voor nog een aantal toegiften. De sfeer was (als dat al enigszins mogelijk was) nog beter dan voor de onderbreking, de fans gingen nu pas echt uit hun dak.

Al bij al gaf Lostprophets in AB een enorm goed optreden. Ik blijf bij het woord explosief om dit optreden te beschrijven. De band zorgde voor veel energie en bracht zijn teksten en muziek op een pure en eerlijke manier, zoals dat ook van iedere vorm van hardcore verwacht wordt. Het publiek kon enkel en alleen genieten en zich laten gaan op de melodische en loeiharde muziek die Lostprophets zo schitterend wist over te brengen!

Tekst: Denis Valcke  –  Foto’s: Jill Caty

Share.

About Author

Leave A Reply

*