zaterdag, december 15

CD REVIEW: Green Day – Revolution Radio (Warner Music)

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

green-day-revolutionGreen Day brengt 4 jaar na hun trilogie ¡Uno!, ¡Dos! en ¡Tré! hun 12e studio album uit. De Amerikaanse verkiezingen staan voor de deur en er is kans op een nieuwe American idiot die gaat regeren, de teloorgang van de 21e eeuw is nog steeds volop aan de gang, en nadat de heren braafjes tot drie hebben geteld geven ze hun ongezouten mening met behulp van hun nummers, die door de radio zal geblazen zullen worden. In de hoop zo een revolutie te ontketenen. GREEN DAY is met “Revolution Radio” opnieuw de spreekbuis voor de protesterende jeugd die zich tegen de corrupte en gewelddadige maatschappij willen afzetten…rs-green-day-573649b5-53b3-43c5-91e6-858db92cfde0

SLOTSOM:

De opener van het album is “Somewhere Now”. De heren van GREEN DAY beginnen hier met een rock ballad die wat in de vijver zit van 21 GUNS, hoewel iets minder ‘schwung’ en contrast tussen de rustige en hevige stukken. “Bang Bang” was al eventjes gelost op ons als single. Het nummer is een typisch GREEN DAY nummer. Catchy punkrock met een boodschap, en eentje die zich in je hoofd nestelt en er voor zorgt dat je het melodietje verschillende dagen of weken zal nafluiten. Een op-en-top GREEN DAY nummer. Titletrack “Revolution Radio” is ook een enorm aanstekelijk nummer dat minstens zo lang kan blijven hangen als “Bang Bang”.

“Say Goodbye” heeft een enorm aangename groove en doet me wat denken aan de sound van bands zoals Black Keys. “Outlaws” is een pak rustiger, en gaat voornamelijk onder pianobegeleiding. De sound die ik hier hoor doet me voornamelijk terudenken aan hun 21st Century Breakdown. Wat braver en rustiger dan we vaak gewend zijn, en niet meteen een nummer dat er tussenuit springt of een publiekslieveling zal worden. Voor mij het minste nummer op dit album, maar toch klinkt het ook niet als ‘albumvulling’. “Bouncing Off The Wall” is weer wat opgewekter en doet me denken aan de gloriedagen van de punkrock in de jaren ’90 en begin ’00. Een catchy nummer waarin er geen climax aan te pas komt, maar eentje dat je meermaals kan beluisteren voordat het ook maar iets of wat begint te vervelen.

Met “Still Breathing” krijgen we een hele nieuwe stijl te horen die ik niet gewoon ben van Green Day. De openingsriff is énorm aangenaam. Niets heavy of punkrock, maar gewoon er “boenk op”! Wat dit nummer meteen tot een van mijn favorieten van dit album katapulteert. Het daaropvolgende “YoungBlood” is een geweldige combinatie en voortgang op “Still Breathing”. Het blijft een beetje in die vorige stijl, misschien doet het me wel ergens wat denken aan de punkrock van bands zoals Fall Out Boy en Good Charlotte. Maar is het rustige vervangen door net dat tikkeltje meer punkrock.

greenday001-1068x712-1068x552Met “Too Dumb To Die” wanen we ons weer even wat terug in het American Idiot-tijdperk. Het nummer zou zeker niet op het album misstaan hebben. Maar met “Troubled Times” krijgen we weer een nieuwere sound van GREEN DAY te horen. Nog steeds maatschappij bekritiserend, maar op een iets rustigere en modernere manier gebracht. Aangezien “Forever Now” uit drie aparte delen bestaat, moest ik meteen denken aan American Idiot waar Jesus Of Suburbia en Homecoming uit vijf delen bestond die samen één geheel maakten. Ook hier klinkt “Forever Now” als één geheel, maar toch hoor je steeds die lichte nuance waarin ze hun stijl wat aanpassen, zij het veel minder in your face als ze destijds op American Idiot deden. Vooral het 3e deel ‘Somewhere Now’ is een sterk stuk dat Green Day anno 2004 uitademt.

Afsluiten doen we met het ingetogen akoestische “Ordinary World”. Halverwege dacht ik door de heel korte pauze tussen de aanslagen van zijn gitaar dat het plots zou losbarsten. Maar ergens was ik ook tevreden dat het nummer zijn rustige zelve blijft en als een mooie fade out dient voor het hele album. Alsof GREEN DAY vrede heeft genomen met wat er zich nu allemaal afspeelt en ze er van uit gaan dat het maar een ‘ordinary world’ is, waarin alles wel op zijn pootjes terecht zal komen. Tevens is de cirkel rond na het rustige begin van het album. Als je van begin tot eind kijkt zal er altijd middenin wel een periode zijn van chaos en anarchie, maar alles dooft uit na verloop van tijd.

GREEN DAY gaat al jaren mee als een van de vaandeldragers van de punkrock. Hoewel de band album na album regelmatig bakken kritiek over zich heen krijgt (zij het over een andere muziekinvloed, hun kleding stijl, hun lyrics,…) kan je het moeilijk ontkennen dat de band er wel nog steeds staat en enorm deftige muziek aflevert. Keer op keer leiden ze een nieuwe lading punkrockers in hun strijd tegen de maatschappij. GREEN DAY is voor mij de band waarmee het allemaal begon, en ik ben persoonlijk enorm tevreden van dit album. Eentje dat ik nog vaak zal herbeluisteren en bij in mijn playlists zal voegen.

Favoriete nummers: Say Goodbye, Still Breathing, Youngblood

Release date: 7 oktober 2016

Brent Schroeyens
copy ZALUwarnermusic_logo_35-thumbs-up

 

 

 

 

Green Day – “Revolution Radio” (44:38)

  1. Somewhere Now (4:09)
  2. Bang Bang (3:24)
  3. Revolution Radio (3:00)
  4. Say Goodbye (3:39)
  5. Outlaws (5:02)
  6. Bouncing Off The Wall (2:40)
  7. Still Breathing (3:44)
  8. Youngblood (2:32)
  9. Too Dumb To Die (3:23)
  10. Troubled Times (3:04)
  11. Forever Now (6:52)
  12. I’m Freaking out (1:57)
  13. A Better Way To Die (1:47)
  • Somehwere Now (Reprise) (3:08)
  1. Ordinary World (3:02)

 

 

Line-Up:

Billie Joe Armstrong – lead vocals, guitars

Mike Dirnt – bass guitar, backing vocals

Tré Cool – drums, percussion, backing vocals

 

Discography

39/Smooth (1990)

Kerplunk (1992)

Dookie (1994)

Insomniac (1995)

Nimrod (1997)

Warning (2000)

American Idiot (2004)

21st Century Breakdown (2009)

¡Uno! (2012)

¡Dos! (2012)

¡Tré! (2012)

Revolution Radio (2016)

 

 

Green Day online:

www.greenday.com

www.facebook.com/GreenDay

Share.

About Author

Leave A Reply

*