woensdag, oktober 23

MOBY released nieuwe CD: WAIT FOR ME, een rustig en sfeervol album.

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

In de eerste helft van de jaren negentig raakte Moby bekend met techno en housemuziek. Hij scoorde zijn eerste hit Go, een nummer was gebaseerd op “Laura Palmer’s Theme” van Twin Peaks. Moby’s eerste succesvolle album was “Everything is Wrong”, waar onder andere de hits “Feelin’ so Real” en “Everytime you touch me” te horen waren.

Met het in 1996 verschenen album Animal Rights liet Moby een volledig nieuwe kant van zich horen: punk en metal. Moby had vroeger in enkele punkbandjes gespeeld (waaronder enige tijd in Flipper), dus ook hier had hij nog roots liggen.

De derde stijlwisseling kwam er met het album I Like To Score. Dit album bevatte weer veel elektronische muziek, in dit geval vooral tracks van films en series. Zijn bewerking van het James Bond Theme werd een hit.

Deze lijn trok hij door op zijn echte grote doorbraak: het in 1999 uitgegeven album Play, dit album bevatte rustige elektronische popdeuntjes met veel lounge-, triphop– en ambient-invloeden. Uit dit album vloeiden veel hits voort, waaronder Bodyrock, Porcelain en Why does my heart feel so bad?. De tekenfilm-clip voor het laatste nummer maakte Moby overigens zelf. Op zijn album 18 ging hij verder waar Play ophield, alhoewel op een iets “rustigere” manier.

Op zijn nieuwste album WAIT FOR ME profileert Moby zich met rustige ingetogen muziek.

Moby heeft zich nooit echt op één stijl vastgezet, muzikaal vind je hem ergens tussen ambient, commerciële dance, pop en singer/songwriter. WAIT FOR ME is zeer vocaal voorzien van leuke beats en elektronica. Geen zware muziek maar eerder onder het motto “minder is meer” in te schatten.

Pale Horses, terug te vinden op disc 2 is een nummer met heel veel sfeer en een prachtige vocal. Ook de instrumentale nummers als Shot In The Back Of The Head bouwen mee aan de totale sfeer die ten uitdruk word gebracht. Walk With Me, waar een beklijvende vrouwenstem haar eigen einde bezingt “Let me sleep/ Won’t you let me sleep” is eenvoudig omschreven aangrijpend en volgens mij het absolute hoogtepunt van de niet minder als 3 cd’s dat dit album sterk is. A Seated Night met kerkgezang is het enige minpuntje dat ik kon ontdekken omdat het voor mij leek alsof hiermee het geheel een beetje te doorbroken werd.

Het album is op zeker en vast soms experimenteel te noemen en straalt een bepaalde rust en kalmte uit. Moby beschreef het dan ook perfect toen hij in een interview dit album beschreef als “songs to listen to on a rainy Sunday morning”. Moby is in dit album blijkbaar heel bewust op zoek gegaan naar diepgang. En dit album is dan ook makkelijk met één woord te beschrijven: Klasse!

Info: www.pias.be                                                                                                   

DVE – 2009

Share.

About Author

Leave A Reply

*