vrijdag, maart 22

CD REVIEW: Lacuna Coil – Delirium (Century Media)

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Lacuna_Coil_-_Delirium_-_Cover_-_2016Met hun 8ste studio album besloten de Italiaanse Gothfathers dat het tijd was om de inzet te verhogen, te schakelen in een zware modus en eindelijk volledige creatieve controle te nemen over elk aspect van “Delirium”. Ze creëerden een audiovisuele instelling die het toelaat om glimpsen te tonen van een donkere plaats die hun luisteraars mee op een betoverende reis neemt. Een reis, waar ze zullen beslissen of ze klaar zijn om een andere deur te openen en zich volledig te laten overspoelen door de “Delirium” ervaring – maar gewoon om uiteindelijk hun wegen uit dit donkere doolhof te vinden en versterkt terug te komen. Of zoals Lacuna Coil zegt in hun eigen samenvatting van “Delirium”: “‘Delirium’ gaat over de verschrikkingen die we in het dagelijks leven onder ogen moeten zien door het verkennen van het onbekende, en op een dag, hopelijk de  behandeling ervoor te vinden.”

Terwijl de band momenteel bezig is met een tour door Noord-Amerika rond de release van “Delirium” is LACUNA COIL ook aan het werk om op de Europese zomerfestivals te spelen, evenals om een Europese tournee in het najaar te houden.01

SLOTSOM:

Wat een enorm stevige opener die ‘The House Of Shame’! De stembanden van Andrea lijken even overuren te draaien, zo zwaar heb ik ze nog niet geweten. Even lijkt LACUNA COIL de djent-weg zijn ingeslagen, maar bij de inval van Cristina haar typerende stem weet je meteen dat het nog steeds die band als voordien is. Toch blijft dit een enorm heftig nummer wat meteen de toon zet voor dit album, dat opmerkelijk zwaardere invloeden van industrial en nu-metal vertoont. Zeker ook zo de intro van ‘Broken Things’, wat niet zou misstaan op een Fear Factory album om er maar even een vergelijking op te plakken. Het is nu wel inderdaad zo dat LACUNA COIL al een hoop line-up veranderingen heeft doorstaan, wat steeds een nieuwe invloed brengt binnen het totaalplaatje van de band.

Titletrack ‘Delirium’ is in mijn ogen niet meteen een hoogvlieger en wat eentoniger, zeker na de twee voorafgaande energiekanonnen. Gelukkig pikken ze met ‘Blood, Tears, Dust’ de draad van het stevigere muzikaalgeweld opnieuw op en krijgen we een op en top LACUNA COIL nummer voorgeschoteld. Toch moet ik opnieuw opmerken dat Andrea zijn vocals enorm goed zitten en overtuigend klinken. ‘Downfall’ is terug wat rustiger maar is minder eentonig zoals het geval was met ‘Delirium’. Hierin herken ik vooral de oude LACUNA COIL zoals toen ik ze leerde kennen met ‘You’re Heaven’s A Lie’.

Daar is het sanatorium-gehalte met ‘Take Me Home’. En wat ongemakkelijke intro waarbij het gevoel krijgt dat je op een Disneyland attractie zit maar met de setting van een horrorfilm. Opnieuw wat meer ingetogen, maar toch een aanstekelijk nummer waarbij het nu-metal gehalte duidelijk valt op te merken. Met ‘You Love Me ‘Cause I Hate You’ brengen ze weer zo’n typisch LACUNA COIL nummer. Niet veel bijzonders, maar wel de formule waarmee ze menig metalhead tot fan hebben kunnen bekeren.

Press_Logo_01En dan krijg je weer een mokerslag in het gezicht met ‘Ghost In The Mist’, waar Andrea zijn stemband spieren nog een keer toont. Vlak nadien is er ‘My Demons’ dat het tempo eerst even lijkt omlaag te halen maar toch niet inboet op gebied van heavy te klinken. Waarna we al aan de twee laatste nummers zijn gekomen. Met ‘Claustrophobia’ valt LACUNA COIL nog een keer terug op hun vertrouwde formule, maar in mijn ogen is dit nummer het beste voorbeeld en is uitgegroeid tot een van mijn favorieten van op het album. Wat een heerlijke gitaarsolo trouwens! Eindigen doen we met ‘Ultimate Ratio’, opnieuw een knaller van formaat.

Met “Delirium” is LACUNA COIL duidelijk de zwaardere weg ingeslagen, bij mijn weten heeft Andre nog nooit zoveel screams gepresteerd, en wat een zonde dat hij dit nu pas doet! Naar mijn mening is “Delirium” een topper van een album waarmee de fans van de band meer dan tevreden zullen zijn. Ik kijk alvast uit naar festivals en die Europese tour in het najaar!

Favoriete nummers: The House Of Shame, Ghost In The Mist, Claustrophobia, Ultimate Ratio

Release date: 27 mei 2016

Brent Schroeyens
copy ZALUlogo century media

 

 

 

 

 

Lacuna Coil – “Delirium” (44:52)

  1. The House Of Shame (5:17)
  2. Broken Things (3:59)
  3. Delirium (3:16)
  4. Blood, Tears, Dust (3:55)
  5. Downfall (4:21)
  6. Take Me Home (3:45)
  7. You Love Me ‘Cause I Hate You (3:49)
  8. Ghost In The Mist (4:14)
  9. My Demons (3:56)
  10. Claustrophobia (4:08)
  11. Ultima Ratio (4:08)

 

Line-Up:

Cristina Scabbia – vocals

Andrea Ferro – vocals

Marco “Maki” Coti-Zelati – guitars, bass guitar, keyboards & synths

Ryan Blake Folden – drums

 

Discography

Lacuna Coil-EP – 1998

In A Reverie – 1999

Halflife (EP) – 2000

Unleashed Memories – 2001

Comalies – 2002

Karmacode – 2006

Visual Karma (Body, Mind and Soul) – 2008

Shallow Life – 2009

Dark Adrenaline – 2012

Broken Crown Halo – 2014

Delirium – 2016

 

Lacuna Coil online:

www.lacunacoil.it

www.facebook.com/lacunacoil

www.twitter.com/lacuna_coil

www.emptyspiral.net

Share.

About Author

Leave A Reply

*